Home

Spreading The Plague Tour ’07: Rajasinga Live In Bangkok

สิงหาคม 4, 2007

งานครั้งนี้จัดที่ Immortal Bar ณ ถนนข้าวสาร บัตรราคา 180  บาท ข้อมูลบอกว่าประตูเปิด 5 โมง ผมไปถึงงานประมาณ 2 ทุ่ม ส่วนหนึ่งเพราะอ่านหนังสืออยู่ (เร่งส่งงานเล็กน้อย)  อีกส่วนก็เพราะคิดว่ามันเล่น Late เป็นชั่วโมงแน่ๆ

เมื่อไปถึงก็จัดแจงซื้อตั๋ว, ปั๊มแขนและรี่เข้าไปในงาน ด้านในงานพบวง ชักโครก เป็นวง 4 ชิ้น (ร้อง, กีต้าร์, เบส, กลอง) จากระยองกำลังเล่นอยู่ วงนี้เป็นวงเปิดวงที่สอง ตัวเพลงมันก็เป็นประมาณ Death ปน Hardcore (ซึ่งหลังๆ นิยมกันมาก) เพลงจะมีท่อนที่ฟังแล้วทุบๆ เยอะ ถ้าจำไม่ค่อยผิดจะไม่มีท่อนหน่วงๆ แบบ Groove ที่วงสมัยหลังๆ นิยมกัน ผมฟังไปได้ 2-3 เพลงกระมังทางวงก็เล่นจบ

ระหว่างเปลี่ยนวงมีพีธีกรทำรายการเป็นชายอายุราวๆ 30 เศษๆ ร่างท้วม ผมยาวๆ คนหนึ่ง ที่หน้าตาเป็นมิตร และดูท่าจะทำ Fanzine อยู่ (ผมเจอเขาหลายงานละ) เขาค่อนข้างจะดำเนินรายการได้ดีทีเดียว เพราะ พูดได้เรื่อยๆ ไปปล่อยให้บรรยากาศเงียบ (เรียก Dead Air หรือเปล่า?) สิ่งที่เขา Repeat เรื่อยๆ (ในทุกช่วงที่เปลี่ยนวง) คือ ตาราง Concert ในช่วงต่อๆ ไปราวๆ 1 เดือน ไปจนถึงงาน 10 ปี Demonic ที่จะจัดในปีหน้า

วงต่อมาคือวง Destroy เป็นวง 4 ชิ้น (ร้อง, กีต้าร์, เบส, กลอง) เล่นเพลงประมาณ Brutal แบบไม่เร็วเท่าไรมั้ง กัดปิ๊กกระจาย ผมว่านักร้อง Acting ดูมีเอกลักษณ์ดี ผมฟังได้ 2 เพลง ก็ออกมาหาอะไรกิน ผมเดินมาฝั่ง Burgerking เพราะจะไปแวะร้าย Shaman แต่มันดันปิดไปแล้ว (ขณะนั้นนาฬิกาผมบอกเวลาประมาณ 20.50 น.) ผมเลยกลับมาหาหมี่ผัดกิน ผมกินร้านทางซ้ายก่อนจะออกข้าวสาร (มองไปทาง Burgerking) ผัดไม่อร่อยเลยพับผ่าสิ แต่ก็พอกินได้เพราะหิว

กลับไปที่ร้าน ผมขึ้นไปล้างมือที่ชั้นสองของตึกมันเป็นห้องน้ำของผับร้าง (ตอนแรกผ่านไปน่ากลัวชิบเลย ถ้าอยู่ในหนังสยองขวัญเพลงต้องขึ้นแล้วและสักพักคงมีตัวอะไรโดดออกมา) แล้วค่อยกลับมาที่งาน

วง Destroy ยังเล่นอยู่แต่เล่นเพลงสุดท้ายแล้วก่อนส่งผ่านเวทีให้ Zabulatal

Zabulatal นั้นเป็นวง 5 ชิ้น (ร้อง, กีต้าร์สอง, เบส, กลอง) ที่ดนตรีที่ออกแนวๆ New Metalcore แบบสมัยนิยมที่มีความเป็น Melodic Death แบบสวีเดนมาปนมากๆ และมีหลายส่วน (มากๆ) เป็นท่อนหน่วงๆ 1/2 Time แบบพวก Groove Metal แต่บางครั้งวงนี้ก็ดูจะหน่วงไปถึง 1/4 Time (จะดูว่าหน่วงแค่ไหนให้ดูง่ายๆจากความถี่ของการลงกลองแสนร์ 1/2 Time นี่ 1 ห้องลง Snare หนึ่งครั้ง 1/4 Time นี่สองห้องลงครั้ง) อย่างไรก็ดีจุดเด่นของวงนี้คือมือลีดกีต้าร์ที่ฟังแล้วรู้สึกว่า Yngwie มาเอง คือ Sweep กันสุดๆ ทั้ง Solo ทั้งบางส่วนของ Rhythm หมอนี่เทคนิคแพรวพราวมาก ถ้าไม่คิดอะไรมากดูผีมือกีต้าร์ของหมอนี่ก็เพลินดี

Zalabutal เล่นไปหลายเพลงเหมือนกัน ก่อนส่งเวทีให้ In Vein

ดนตรี Death ในแบบค่อนข้างจะดั้งเดิม (คือปั่นกันเรียบๆ โน๊ตเดียวย้ำ ไม่ค่อยมีโน๊ตวิ่งให้มือซ้ายพริ้วพราวสวิงสวายแบบพวก Brutal) นั้นเป็นส่วนประกอบหลักของดนตรีของ In Vein นอกจากนั้นก็จะมีท่อนๆ กึ่ง Thrash กึ่ง Hardcore Punk มาปนบ้าง นอกนั้นแล้วจะมีท่อน Break กลางๆ เพลงที่เอา Riff แบบ Heavy ที่ค่อนข้างจะดั้งเดิมมาแทรก แก้เลี่ยนได้ไม่เลวทีเดียว

จนถึงตอนนี้ผมประเมินคนดูในร้านใด้ราวๆ 30 คนแผ่วๆ ซึ่งเป็นปริมาณที่ผมนั่งดูได้สบายๆ ไม่มีใครแย่งที่ คนทีมางานมีหลากหลายๆ มีทั้ง ฝรั่ง และ คนที่ดูออกแขกๆ แต่คนดูส่วนใหญ่เป็นคนไทยอยู่แล้ว ซึ่งวัยของคนดูส่วนใหญ่น่าจะอยู่ราวๆ 20 กลางๆ ถึง 30 กลางๆ (คือแทบไม่มีวัยรุ่นเลย) ส่วนใหญ่ก็แต่งเสื้อดำกันไปตามระเบียบ แต่ก็มีบางคนใส่เสื้อสีอื่นมา ที่แปลกตาที่สุดมีหนุ่มใหญ่เสื้อเหลืองนายหนึ่งยืนเหลืองโดดเด่นอยู่ในงานด้วย

ปริมาณคนนั้นจัดว่าโหรงเหรงกับสถานที่ซึ่งเป็นผับสี่เหลี่ยมเล็กๆ ขนาดไม่น่าเกิน 20 x 20 ตารางเมตรที่ด้านหน้าเป็นเวทีที่สูงกว่าพื้นประมาณ 2 ฟุตเล็กๆ ที่มีพื้นที่ด้านบนให้นักดนตรีพอยืนเล่นได้และเดินไปมาได้เล็กน้อย ตรงข้ามกับเวทีมาราวๆ 16 เมตรก็จะเป็นบาร์ของทางร้านที่สามารถยืนพิงและดูวงเล่นได้ค่อนข้างชัดสบายๆ (ผมทำอย่างนั้น) ระหว่างบาร์กับเวทีก็มีลานว่างๆ ให้ยืนดูและเล่น Mosh กันตามระเบียบ ด้านซ้ายของลานกว้างจะมีเบาะยาวๆ ให้นั่งพักได้ ส่วนทางขวาของร้านนั้นเป็นโซนที่ยกพื้นขึ้นเล็กน้อย มีราวคอนกรีต (ผมไม่รู้จะเรียกมันว่าอย่างไรจริงๆ) สำหรับวางแก้วและมีเก้าอี้จำนวนหนึ่งสำหรับนั่งชม

… เมื่อ In Vein เล่นเสร็จก็ถึงคิวของ Rajasinga (อ่านว่า รา-จา-ซิง-ก้า แปลว่า หนองใน อะไรประมาณนี้ – ตอนแรกผมคิดว่าแปลว่า Lion King) วงนี้มีสี่คน เช่นเดียวกับวงอื่นๆ พื้นเพจากจากเกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย เขามาแวะเล่น (และเมา) ที่เมืองไทยก่อนไปทัวร์ต่อที่สิงคโปร์ 

 นักร้องนำวงนี้มีมาดที่ดู Hardcore มากๆ ใส่กางเกงขาสั้นและใส่หมวก มือกีต้าร์เป็นชายร่างเล็กผมยาวดูนิ่งๆ (ที่แอบ Blues ในหลายๆ ที่ทั้งตอน Sound Check และในตัวเพลงบางเพลง) มือเบสหน้าตาดูบ้านๆ มาก ลองนึกภาพเสก โลโซตอนออกชุดแรกแต่ผมกว่านั้นหน่อยประกอบ หมอนี่รับบทบาทร้อง (สำรอก?)  ประสานและพูดคุยกับคนดูด้วย สุดท้ายมือกลอง หน้าตาดูแขกๆ หน่อยที่ดูดบุหรี่ (?) ไปตีกลองไปในตอนแรก (กำลังจะกล่าวถึงหมอนี่ต่อไป)

หลังจากวงทักทายคนดูเล็กน้อยก็เริ่มเล่นเพลงไปตามระเบียบ ซึ่งเพลงก็สั้นๆ ตามประสา Grindcore

แต่สิ่งที่ผมรู้สึกคือ มือกลองตีดีมากๆ วงนี้เป็นวงเดียวที่ขึ้นเล่นแล้วผมรู้สึกว่าแผ่นดินมันไหว มือกลองทั้งโยกทั้งเหวี่ยงด้วยหน้าตาที่ดูเมามันมาก แถมหมอนี่ยังเป็นคนดำเนินรายการระหว่างเพลง (แปลกที่นักร้องวงนี้ค่อนข้างเงียบกับคนดูในระหว่างเพลง แต่ก็เสียงโหดและหนาดีทีเดียว) หมอนี่บ้าจึ้ใช่เล่นในตอนแนะนำเพลง ซึ่งก็มีเพลงที่ อุทิศให้คนดูดกัญชา (ผมจึงสงสัยว่าไอ้ที่มือเบสกับมือกลองดูดอยู่มันเป็นบุหรี่จริงๆ หรือเปล่า) มีเพลงที่เขาก่อนเล่นเล่าว่า เขามากินหมูที่กรุงเทพและได้กินเครื่องในหมูมากมาย ก่อนที่จะเข้าเพลงซึ่งเกี่ยวกับเครื่องในหมู (ไม่รู้ว่าเพลงนี้จะ Radical แค่ไหนในบริบทของอินโดฯ ที่เป็นประเทศอิสลาม – อย่างไรก็ดีพึ่งได้ยินมาว่าในหลายๆ มิติอิสลามนั้นมีความเป็นอื่นในอินโดด้วยซ้ำ), มีเพลงเกี่ยวกับการ Fall in Love with Shit เป็นต้น มีช่วงหนึ่งหมอนี่ Request ให้คนดูแยกเป็นสองฝั่งก่อนขึ้นเพลงและพอขึ้นเพลงให้แท็คกันเลย ซึ่งคนดูก็เล่นด้วยดูๆ ไปก็มันดี (ยืนริมๆ ไม่โดนแท็คอยู่แล้ว)

ผมไม่แน่ใจว่าวงนี้เล่นไปสักกี่นาที ให้กะก็คงประมาณ 40 นาทีกระมังก่อนที่งานจะเลิก ซึ่งก็ราวๆ 5 ทุ่ม

เสร็จงานแล้วทางวงมีแผ่นและเสื้อมาขายผมก็อุดหนุนแผ่นไปตามระเบียบ เพราะราคาแค่ 200 บาท (เขาบอกว่าเป็น Limited Edition) ฟังแล้วก็มันดี (ความหมายชื่อวงก็ได้จากการอ่านบนแผ่นนี้แหละ)

จะว่าไปการซื้อของเหล่านี้มันก็คล้ายๆ กับการซื้อของที่ระลึกไม่น้อย แผ่น (และเสื้อ) เหล่านี้บรรจุความทรงจำของงานดนตรีใต้ดินครั้งหนึ่งๆ ไว้ ผมไม่คิดว่างานของ Rajasinga จะวิเศษอะไรขนาดนั้น แต่งานที่ผมได้มาส่วนหนึ่งก็จะ Remind ผมถึงความทรงจำของ Concert ครั้งนี้ซึ่งผมก็อาจดึงความเมามันมาจากความทรงจำได้ จะว่าไปประสบการณ์การดูดนตรี Underground นั้นต่างจาก Mainstream มากๆ ก็ตรงนี้เอง

งาน Mainstream ส่วนใหญ่คุณจะได้ฟังงานเขาก่อน และกว่าจะคุณจะได้ดู Concert เขาคุณก็ต้องดูในสเตเดียมใหญ่ๆ ที่ถ้าคุณซื้อบัตรไม่แพงก็อาจเห็นเขาอยู่ไกลลิบ และต้องพึ่งมอร์นิเตอร์แทน ส่วนงาน Underground ที่จัดในผับเล็กๆ คุณได้ใกล้ชิดกับทางวงคุณได้ดูวงชัดๆ และเมื่อคุณถูกใจผลงานเขาก็ซื้องานเขาเก็บไว้ และประสบการณ์ฟังเพลงของคุณก็จะกระตุ้นเร้าดนตรีสดในความทรงจำของคุณขึ้นมานี่จึงเป็นออร่าชนิดพิเศษของดนตรี Underground ในความเห็นของผม

4 Responses to “Spreading The Plague Tour ’07: Rajasinga Live In Bangkok”

  1. revan Says:

    hi there..
    im revan the drummer for rajasinga..
    do you have the english version of your writting?
    coz it will be great.. i guess..
    hahha… thx for your concern!
    you guys rock…

    adios!
    +revan+

  2. fxxknoevil Says:

    Hahaha, Sorry I don’t have this writing in English.

    I like your performance. At Immortal, the double-bass drums sounds like an Earthquake. When you watch extreme music live, it is extremely Powerful.

    Anyway, Thanx for your concern too.

  3. revan Says:

    ok then… nevermind
    thanks for coming to our show man..
    already miss bangkok especially patthai, ]
    and night on thanon khaosan…
    hahaha.. am i spelling it right?

    see you again someday in the future!

    +revan&rajasinga+

  4. revan Says:

    ok then… nevermind
    thanks for coming to our show man..
    already miss bangkok especially patthai,
    and night on thanon khaosan…
    hahaha.. am i spelling it right?

    see you again someday in the future!

    +revan&rajasinga+


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: